The Bony King of Nowhere + Ivy Falls

Voor The Bony King of Nowhere is elke plaat een reactie op de vorige. Artistieke evolutie en de drang om te creëren zijn cruciaal in de wereld van The Bony King, naar zijn grote voorbeelden Nick Cave, Mark Hollis en vooral PJ Harvey.

De noodzaak om zichzelf heruit te vinden na het succes van ‘Silent Days’ was groter dan ooit, maar de weg naar een nieuw geluid was lang en bij momenten slopend. The Bony King of Nowhere slaagde er uiteindelijk toch in om uit die impasse te geraken, met als resultaat ‘Everybody Knows’, zijn zesde plaat. Muzikaal bouwt ‘Everybody Knows’ verder op de breuk met het verleden die ‘Silent Days’ al was. Sommige songs kwamen nu eerder op piano dan gitaar tot stand, weg van de vertrouwde vingerzettingen.

‘Everybody Knows’ is even persoonlijk als zijn vorig wapenfeit maar Vanparys richt zijn blik naar buiten, naar de samenleving hier en nu.

The Bony King of Nowhere is tegenwoordig een wereld waar zowel vertrouwde gezichten als nieuw, jong talent in rondloopt. Jasper Hautekiet, die al meer dan een decennium in de wereld van The Bony King of Nowhere vertoeft, bleef ook nu muzikaal en persoonlijk een rots in de branding. Hendrik Lasure (SCHNTZL, Warm Bad, Tamino, het prachtige en inspirerende Het Wiel) speelde al mee op Silent Days. Lasures invloed op de arrangementen van Everybody Knows is groot geweest. Gitarist Vitja Pauwels (Naima Joris) kreeg alle vrijheid om met zijn intuïtieve spel de nummers van extra laagjes en kleine invullingen te voorzien. En ook drummer Simon Segers (Sylvie Kreusch, Stadt) is het soort open en creatieve muzikant waar Vanparys zich graag mee omringt. De liveband van The Bony King of Nowhere bestaat uit vijf muzikanten, met Jasper Hautekiet, Simon Segers, Thijs Troch (Nordmann), Gertjan Van Hellemont (Douglas Firs). Eén adres: Het Depot.

Support act: Ivy Falls

Ivy Falls, het alias van singer-songwriter Fien Deman, debuteert in 2024 met haar eerste album. Het is volwassen, geaard en met een heldere visie en richting. Deman schreef het toen ze scheuren in haar leven zag ontstaan na een relatiebreuk, het verlaten van haar thuis en in een tijd van onzekerheden terecht kwam.

Schrijven was een manier om haar te heroriënteren en te ontdekken waarmee ze haar lege 'huis' kon vullen. Als een soort neveneffect ontstond er een album. Alles kreeg een andere vorm aan: een nieuw leven, plek, mensen en een heel eerlijk album. Dit klinkt als de beste outro voor de verwarrende tijd die je twintiger jaren kunnen zijn. Geen gefrustreerde klaagzang maar een mooie ode aan wat ertoe doet, de kern van schoonheid of het leven. Het vinden van je innerlijke kind en tijdloze en diepgaande gevoelens echt kunnen ervaren.