Madou
Helemaal terug van weggeweest: de band rond Vera Coomans en Wiet Van de Leest.
Voor het debuutalbum uit 1982 wordt vandaag tot 175 euro betaald. En de singles 'Witte Nachten' en 'Niets Is Voor Altijd' halen met regelmaat de radio. Madou is tijdloos en redelijk cult. Een verdwenen groep die na 40 jaar scherp blijft. Madou keert nu terug met meer van wat goed was in een actuele context, aangestoken en getrokken door een volgende generatie. Het vervolg heet 'Is er iets?'
“Sommige liedjes moet je niet zingen, maar kerven”, zo sprak wijlen Simon Carmiggelt. Niemand die bij ons mooier kan kerven dan Vera Coomans. Denk aan de weemoed van Marianne Faithfull of het timbre van Beth Gibbons van Portishead solo. Of aan Arno in het Nederlands.
Maar – en heel belangrijk – Madou is herrezen dankzij de volgende generatie. De motor is Thomas Devos, zoon van Jan en Vera en muzikaal bekend van rumplestitchkin en Tommigun. Hij bracht vers materiaal aan dat het vuur liet heropflakkeren en maakte nieuwe arrangementen voor oude songs.
